Diversen

Een volhoudertje

 

 

 

 

Een volhoudertje

 

Eens kreeg ik en dat is vele vele jaren geleden van een tuinvriend een heel bijzonder grasje (zei hij). Destijds meegenomen uit de DDR. Zette het plukje groen in de uitsparing van de zitkuil met een ijzeren bordje er bij als waarschuwing: niet betreden. Opdat niemand, ook al is het maar per ongeluk, er op zou gaan staan, of erger nog: uittrekken. Per ongeluk, of niet.

 

De jaren gingen voorbij. Het polletje grassprietjes bleef een onnozel plukje grassprietjes. Niemand ging er op staan. Het bleef staan waar het stond, al moest ik soms diep nadenken, over het waarom van dat ijzeren bordje..

 

Een dag of wat geleden staarde ik, lekker in de zon gezeten, vanaf het terras naar dat intrigerende polletje. Zag wat lange grassprieten wuivend in een zacht windje. Pas later drong het tot mij door, zou dat .... ? En ja hoor, prachtig en sierlijk gelijk een danseres, overgoten door het gouden zonlicht.

 

Vanmorgen kwam de goede gever een kopje koffie drinken. Hij had zijn grasje nooit weer gezien in zijn eigen tuin.

 

 Ach, je bent tuinierster of je bent het niet natuurlijk.

 

 

 

Tineke

 

 

 

 

 

 

 

meer
15
Jul
Volkstuin: het gewas bij de buren…….
07
Jul
bloemen, bijtjes en vlinders